Milieuzaken:
feiten, getallen en opinies

 

consensus handen foto

Consensus over klimaatkwesties
U bent hier: inhoudsopgave - consensus over klimaatkwesties
Afkorting of begrip onbekend ? Raadpleeg ons milieuwoordenboek !


Galileo: science is settled  

"Bij wetenschappelijke vraagstukken weegt de autoriteit van duizenden niet op tegen de nederige argumenten van een enkel individu"


(bron: Galileo Galilei, gevonden op www.klimaattfraude.info, 26 -2 - 2012).


"Consensus als richtlijn voor (vooruitgang van) de wetenschap is in principe vreemd aan de wetenschapsbeoefening.

In historisch perspectief is noemenswaard hoe in 1931 Einstein door tegenstanders werd aangevallen op zijn theorieën. Zij schreven een boek: Honderd auteurs tegen Einstein. Zie hier de volledige tekst in het Duits.

Waarop Einstein reageerde: ‘Er zijn geen honderd man nodig om mijn theorieën onderuit te halen. Slechts één feit."


Bronnen:
- Hans Labohm citeert uit Science Friction van Arthur Rörsch.
- met dank voor de link aan emer. Prof. Dr. G.J.S. Wilde, Queens Univ., Canada.

 

Honderd auteurs tegen Einstein

Interview met William Happer (Princeton): "klimaatsceptische consensus. Deel V"
Gepost door Hans Labohm op 19 januari 2017 op www.climategate.nl

Gevraagd naar zijn opvatting over de zogenaamde ‘consensus’ antwoordt Happer:

Consensus supporters don’t like to admit it, but the situation is getting perilously close to Lysenkoism. Lysenko was a poorly educated agricultural extension agent from Ukraine who gained complete control over biology in the USSR, with the full backing of the Politburo and the personal support of both Stalin and Khrushchev.

As for consensus in science, no one could be more eloquent than Michael Crichton in his lecture, “Aliens Cause Global Warming“ (PDF), at the California Institute of Technology in 2003:
"I want to pause here and talk about this notion of consensus, and the rise of what has been called “consensus science.” I regard consensus science as an extremely pernicious development that ought to be stopped cold in its tracks. Historically, the claim of consensus has been the first refuge of scoundrels; it is a way to avoid debate by claiming that the matter is already settled. Whenever you hear the consensus of scientists agrees on something or other, reach for your wallet, because you’re being had".

Let’s be clear: the work of science has nothing whatever to do with consensus. Consensus is the business of politics. Science, on the contrary, requires only one investigator who happens to be right, which means that he or she has results that are verifiable by reference to the real world.
In science consensus is irrelevant. What is relevant is reproducible results. The greatest scientists in history are great precisely because they broke with the consensus.
There is no such thing as consensus science. If it’s consensus, it isn’t science. If it’s science, it isn’t consensus. Period.


"Consensus en waarheid hebben principieel niets met elkaar te maken, de algemene geloofwaardigheid van een wetenschappelijk genoemde bewering kan enkel ingeschat worden door van de betrokken wetenschapstak de ontwikkelingsgraad, de methoden en het palmares inzake voorspellingen te evalueren, en wie dit wil omzeilen en zich op ‘consensus’ gaat beroepen om geloof voor die bewering te verzamelen, is een obscurantist". Dit is de conclusie van een essay uit 2007 van Dr. Jos Verhulst: Global Warming: De Ideologie van de Consensus.

Een pakkend citaat uit dit essay: " Het hanteren van consensus als waarheidscriterium is een politieke en filosofische act die tegen het hart van de westerse beschaving is gericht. Wetenschap en waarheidsvinding hebben zich in het Westen op een unieke manier kunnen ontwikkelen doordat waarheidsvinding werd gezien als een individuele activiteit, gebaseerd op individueel inzicht en eigen oordeelsvorming. De essentie van tirannie bestaat precies hierin dat deze individuele bekwaamheid tot zoeken en oordelen wordt vervangen door een gecentraliseerde instantie die bepaalt wat goed en kwaad is of wat als waar respectievelijk onwaar moet worden beschouwd. Die centrale instantie zal dan bepalen wat de consensus is en ze zal de individuen blameren en eventueel vervolgen die van deze consensus afwijken".



"De Wetenschap"
In 2004 publiceerde Science (vol. 306, p. 1686) een artikel onder de titel The scientific consensus on climate change waarin werd vastgesteld dat dissidentie in de wetenschappelijke literatuur nagenoeg onbestaande is. In deze veelgeciteerde publicatie wordt gesteld dat die consensus heel goed fout kan zitten, maar niettemin wordt toch betoogd dat wij ons moeten gedragen alsof de consensus indicatief is voor waarheid (bron: Jos Verhust, 2007). Sinds Climatgate hebben we enig inzicht gekregen hoe die consensus door sommige klimaatwetenschappers d.m.v. obscure "peer-review" procedures wordt bewaakt als een middeleeuws fort. Ook in de rapporten van het IPCC.

Die bijna 100 % is een eigen leven gaan leiden.
In een stuk in The Wall Street Journal in 2014 van twee vooraanstaande klimaatonderzoekers wordt die ’97 procent’ onder de loep genomen. Ze schrijven dat het waarschijnlijk is dat Maggie Zimmerman, een doctoraalstudent aan de Universiteit van Illinois, in 2009 als eerste de ’97 procent’-categorie heeft geïntroduceerd. Zij had samen met haar studiebegeleider twee vragen gesteld aan een grote groep wetenschappers. Zij vroeg: is de temperatuur op aarde gestegen, en is de mens daarbij een belangrijke factor?
De vragen zijn zo vaag dat iedereen, ook de sceptici, daarop met ja kan antwoorden. Wetenschappers op het gebied van de zon, de ruimte, natuurkundigen, zo schrijft de krant, werden niet bij het onderzoek betrokken. Van de 3146 ondervraagden waren slechts 79 deskundig op het gebied van klimaatonderzoek. 97 Procent van deze 79 ondervraagden antwoordde bevestigend op de vragen. (bron: Leon de Winter in een Telegraaf column, weergegeven op Climatgate.nl d.d. 17-5-2017). Maar Zimmerman was dus niet de eerste die met die 97% kwam. Science kwam er al mee in 2004, althans met de uitkomst dat dissidentie in de wetenschap nagenoeg onbestaand is.

 

Veel politici, waaronder onze voormalige minister Jacqeline Kramer, president Obama e.a. verklaren regelmatig dat 97% van de wetenschappers het eens is over "door mensen veroorzaakte opwarming der aarde", of "dat de wetenschap er uit is" (Science is settled).

 

man made climate consensus-cartoon

klik op foto voor vergroting

(bron: http://klimaatgek.nl/wordpress/2016/06/30/prikkels-in-wetenschap-net-zo-pervers-als-bij-banken-2/)

Maar er is bepaald geen Consensus in de klimaatwetenschap ...... alhoewel ?
In een lezing, die Christopher Monckton in 2014 in Australiue gaf, laat hij geen spaan heel van een Australisch onderzoek aan de universiteit van Queensland door Cook et al (2013), die claimen dat er 97,1 % consensus is tussen wetenschappers dat de aarde opwarmt en dat die opwarming voor het grootste deel door menselijk handelen wordt veroorzaakt. Dit op basis van een analyse van 11.944 wetenschappelijke artikelen over "wereldwijde klimaatverandering". Moncton heeft het onderzoek geanalyseerd en vond in de aanpak er van 6 grove methodologische fouten, die de uitkomst stuurden richting dit hoge percentage. Hij vond dat slechts 41 artikelen (0,3%) voldeden aan het gestelde criterium, dat werd geschreven dat men van mening was dat dat de aarde opwarmt èn dat die opwarming voor het grootste deel door menselijk handelen wordt veroorzaakt. Geen enkel artikel vond dat dat tot catastrofes zou leiden. Hij heeft bij de politie in Queensland aangifte gedaan wegens grove misleiding van het publiek en de politiek, wat tot onnodig grote staatsuitgaven kan leiden. De politie vindt ook dat er sprake is van opzettelijke misleiding, maar wil niet vervolgen omdat ze zich niet in politieke kwesties wil mengen. Maar de affaire krijgt ongetwijfelt een juridisch staartje.

Onder de titel, ‘Peer-Reviewed Survey Finds Majority Of Scientists Skeptical Of Global Warming Crisis’, rapporteerde James Taylor onlangs in Organisation Studies over de laatste stand van zaken inzake de ‘consensus’ aan de hand van drie nieuwe enquêtes onder gekwalificeerde wetenschappers.
Volgens James Taylor blijkt uit vragen-onderzoeken bij een zeer groot aantal metereologen, geologen en ingenieurs dat er eerder sprake is van consensus m.b.t. scepsis over "dat het vast zou staan dat er een crisis is m.b.t. opwarming van de aarde". Ik citeer:
"It is becoming clear that not only do many scientists dispute the asserted global warming crisis, but these skeptical scientists may indeed form a scientific consensus.
Maybe a scientific consensus exists concerning global warming after all. Only 36 percent of geoscientists and engineers believe that humans are creating a global warming crisis, according to a survey reported in the peer-reviewed Organization Studies. By contrast, a strong majority of the 1,077 respondents believe that nature is the primary cause of recent global warming and/or that future global warming will not be a very serious problem.
The survey results show geoscientists (also known as earth scientists) and engineers hold similar views as meteorologists. Two recent surveys of broadcast meteorologists (summarized here and here) revealed similar skepticism of alarmist global warming claims.
According to the newly published survey of geoscientists and engineers, merely 36 percent of respondents fit the “Comply with Kyoto” model. The scientists in this group “express the strong belief that climate change is happening, that it is not a normal cycle of nature, and humans are the main or central cause.”
Bronnen:
- Climategate.nl d.d. 2-2-2017
- James M. Taylor, April 1st 2010, Majority of broadcast meteorologists sceptical of global warming crisis. Dit is een samenvatting van een "survey from the George Mason University Center for Climate Change Communication".
- James M. Taylor, March 14th 2012, Shock Poll: Meteorologists Are Global Warming Skeptics

NIPCC: Scientific Consensus-book  

Onder de "klimaat-sceptici", critici van de theorie van "door mensen veroorzaakte opwarming van de aard-atmosfeer", de zgn "man made(Antropogenic) Global Warming Hypothesis - AGW, zijn heel veel "klimaat-wetenschappers".

Er zijn heel wat wetenschappers, die vinden dat het klimaatdebat alleen door onafhankelijke wetenschappers moet worden gevoerd en die van mening zijn dat bv. de IPCC rapporten zijn gemanipuleerd door de politiek om de resultaten te sturen naar de conclusie dat het de mensen zijn die het klimaat doen veranderen.

Daarom is er in 2005 een groep onafhankelijke wetenschappers gevormd, de NIPCC - Nongovernmental International Panel on Climate Change , die in maart 2008 hun 1e rapport hebben uitgebracht: "Nature, not Human Activity, Rules the Climate". Dit als neerslag van hun eerste workshop in 2007 in Wenen onder leiding van Dr. S. Fred Singer, emeritus hoogleraar omgevingswetenschappen aan de Universiteit van Virginia (USA), die ook redacteur was van genoemd rapport.

In 2015 verscheen hun commentaar op o.a. het IPCC-rapport-2104 in boekvorm: : "Why scientists disagree on global warming: the NIPCC report on Scientific Consensus"


1350+ Peer-Reviewed Papers Supporting Skeptic Arguments Against ACC/AGW Alarmism

PopularTechnology.net: vermeldt in 2014 ruim 1350 wetenschappelijke artikelen ("peer reviewed") die sceptisch zijn t.a.v. de door het IPCC geponeerde stelling dat het zeer waarschijnlijk is dat de aarde verontrustend opwarmt door voornamelijk menselijke activiteiten. Het bestaan van deze veelheid aan artikelen (ja, alle "peer-reviewed") wordt dikwijls ontkend door mensen als onze voormalige minister van milieuzaken Jacqeline Kramer (uitspraak: "De Wetenschap is er uit") en klimaatalarmist Al Gore. Naast Global Warming Deniers hebben we onder de Klimaatalarmisten dus ook "Deniers": de Ontkenners van Wetenschappers en Wetenschappelijke Artikelen, die sceptisch zijn over de veronderstelde antropogenetische opwarming der aarde. Op de site van Popular Technology kun je sceptische wetenschappelijke artikelen (alle peer reviewed !) lezen op ongeveer elk gebied van klimaat-wetenschap !   boekenkast vol klimaat-sceptische artikelen

Dat er ook tienduizenden wetenschappers zijn die niet geloven in de alarmerende AGW-hypothese blijkt uit even zo vele handtekeningen onder de volgende petitie.
Echter, zoals deze webpagina is begonnen, wetenschap is juist geen kwestie van handen opsteken: "Science, on the contrary, requires only one investigator who happens to be right, which means that he or she has results that are verifiable by reference to the real world".
We laten onderstaande petitie dan ook alleen maar zien om te illustreren dat consensus in de wetenschap over een alarmistische AGW-hypothese slechts een sprookje is.

petitie over opwarming van de aarde

Dat sprookje wordt deels of in belangrijke mate gevoed door de zgn. samenvatting voor beleidsmakers (summary for policy makers), die altijd wordt uitgegeven bij elk nieuw rapport van het IPCC. Zoals beschreven op onze web-pagina over de werkwijze van het IPCC is hun "samenvatting voor beleidsmakers" een compromis tussen alle deelnemende landen.
Bij een IPCC rapport wordt ook een zogenaamde "Summary for Policymakers (SPM)"opgesteld. Hierover wordt een kleine week vergaderd met afgevaardigden van vele landen. Iedere uitspraak in de SPM moet consistent zijn met en onderbouwd zijn door het hoofdrapport en moet begrijpelijk en relevant zijn voor beleidsmakers. Bij de goedkeuring van de SPM wordt gestreefd naar consensus over de tekst tussen alle landendelegaties. De aanwezige hoofdauteurs hebben daarbij de taak om te bewaken dat de tekst van de SPM conform het hoofdrapport blijft. De hoofdauteurs kunnen zelf voorstellen doen om aan landencommentaren tegemoet te komen. Vanwege de betrokkenheid van de landen bij de opstelling van de SPM nemen de politici de conclusies van de wetenschappers meestal grotendeels over.
Dat is politiek, geen wetenschappelijke methode.



"De Politiek"

Veel politici, waaronder onze voormalige minister Jacqeline Kramer, president Obama e.a. verklaren regelmatig dat 97% van de wetenschappers het eens is over "door mensen veroorzaakte opwarming der aarde", of "dat de wetenschap er uit is".

world leaders meeting to control the climate  

Politieke hoogmoed ?

 

 

 

 

klik op foto voor een vergroting


bron: Philip R. Wood, vice-president van de Lavoisier Group;
gevonden op climategate.nl, d.d. 28-7-2011.

Maar in de aanloop naar de klimaattop in Parijs eind 2015 noemt Andrej Illarionov, tot halverwege de jaren negentig Poetins economosch adviseur, door mensen veroorzaakte klimaatverandering een mythe en hij noemt de onrust daarover hysterie.
"Wij hebben van een geringe opwarming meer te winnen dan te verliezen", zei Pavel Svjasjtsejennikov, klimaatonderzoeker bij de staatsuniversiteit van Sint-Petersburg, recentelijk tegen het persbureau Interfax.
(bron: FD, 17-11-2015)

De mogelijk zeer positieve effecten van meer CO2 in de lucht en mogelijk een warmer klimaat worden zelden beschreven en door de media al helemaal weinig opgepakt.

(wordt vervolgd)



"Het Publiek"

Shopenhauer

 

klik op foto voor vergroting

bron: Philip R. Wood, vice-president van de Lavoisier Group;


gevonden op climategate.nl, d.d. 28-7-2011.


Uit een onderzoek onder duizend Britten door The Sunday Times blijkt het volgende:

52 % gelooft dat er een klimaatsverandering gaande is en meent ook dat de mens daar voor het grootste deel debet aan is.
39 % van de ondervraagden vindt dat niet bewezen is dat de mens de oorzaak is van de klimaatschommelingen.
7% van de Britten gelooft niet dat er nu sprake is van een uitzonderlijke klimaatsverandering.
23 % van de ondervraagden denkt dat de klimaatsverandering het grootste probleem is waar de mens ooit mee te kampen heeft gehad.
17 % gelooft daar niets van en meent dat het niet zo'n groot probleem is als wordt voorgesteld.

Bron: Arne Hankel in Elsevier.nl, d.d. 6 december 2009.

En wat Australiërs geloven

 

 

 

 

klik op foto voor een vergroting ---->

 

bron: Philip R. Wood, vice-president van de Lavoisier Group;
gevonden op climategate.nl, d.d. 28-7-2011.

  wat Australiërs geloven over klimaatverandering

Zij die geloven

Harold CampingAl Gore

Links: de, anno 2011, 89-jarige Harold Camping, die zowel in 1994 als in 2011het einde van de wereld voorspelde; rechts: Al Gore, vooraanstaand profeet van de klimaatalarmisten.

Lees meer over onze weergoden.....

It’s easier to fool people than to convince them that they have been fooled.

Rest assured, the climate catastrophe is coming and things are more urgent than ever. Don’t let any skeptic tell you otherwise, as they only want to spread some damn optimism about the future. Pierre Gosselin
Notrickszone.com


Klimaatalarmisten

De bioloog Paul Ehrlich schreef in 1968 zijn boek "The Population bomb", aldus Leon de Winter in mei 2017 in de Telegraaf, een column (ook verspreid via Climategate.nl d.d. 17-5-2017) waarin hij verder hierover uitwijdt: "Alarmisten zijn al bijna een halve eeuw aan het waarschuwen dat het einde nabij is. De bioloog Paul Ehrlich, misschien wel de beroemdste alarmist, schreef in 1968 de bestseller The population bomb’. Dit boek kan worden beschouwd als de bijbel van de gedachte dat de mensheid door ongebreidelde economische en bevolkingsgroei (lees: kapitalisme) zijn eigen ondergang bewerkstelligt. Hij voorspelde dat de VS aan de vooravond staan van hongergolven waardoor tientallen miljoenen Amerikanen zouden sterven. Hij voorspelde ook dat in de jaren tachtig de meeste grondstoffen op aarde zouden zijn uitgeput. ’Als ik een gokker was’, zo zei Ehrlich in een speech in 1971, ’zou ik erom wedden dat Engeland niet meer bestaat in het jaar 2000.’ Nog steeds wordt Ehrlich als profeet beschouwd in de kringen van alarmisten. Dat zijn voorspellingen niet zijn uitgekomen, doet er niet toe."

We cannot absolutely prove that those are in error who tell us that society has reached a turning point, that we have seen our best days. But so said all before us, and with just as much apparent reason. Thomas B. Maca

munch-DeSchreeuwMunch (1883), De Schreeuw

 

Al Gore, ex-visepresident van de USA en Nobelprijswinnaar voor de vrede 2007 beschrijft in zijn boek en film An Incovenient Truth hoe menselijke activiteiten leiden to opwarming van de aarde en hij schetst vreselijke rampen die ons te wachten kunnen staan als we ons leven niet beteren. Maar het Britse Hooggerechtshof heeft zijn werken bestempeld als eenzijdige propaganda die niet zonder nadere relativering op de schooljeugd mag worden losgelaten. Monckton beschrijft 35 fouten of overdrijvingen in zijn boek en film.


Overdrijven vindt Gore echter een legitiem middel om zijn doel te bereiken: in een interview met de groene periodiek Grist heeft hij ondubbelzinnig aangegeven dat volgens hem liegen in de vorm van overdrijving is toegestaan om iedereen onder de vlag van de “compelling moral purpose” en van de “shared cause” te krijgen: Nobody is interested in solutions if they don't think there's a problem. Given that starting point, I believe it is appropriate to have an over-representation of factual solutions on how dangerous it [global warming] is, as a predicate for opening up the audience to listen to what the solutions are, and how hopeful it is that we are going to solve this crisis. Bron: Jos Verhulst, 2007.

Onlangs las ik dat de Delta-commissievoorzitter Veerman het ook gerechtvaardigd vindt om bij ophoging van onze dijken uit te gaan van het meest alarmistische scenario van het IPCC omdat je het publiek en de politiek alleen goed in beweging krijgt als je de zaken overdrijft. (referentie volgt nog). De kosten van dijkverzwaring en ophoging worden dan natuurlijk wel heel veel hoger.

Georg Etscheit, Een Duitse wetenschaps-journalist, actief bij de website klimaretter.info Hij vind het Duitse windmolenbeleid echter sterk uit de hand lopen en geeft begin november 2016 een boek hierover uit: Geopferte Landschaften. Bekijk hier de video-vooraankondiging !

Literatuur:
Gore
, Al, An Inconveniant Truth (2006), London, Bloomsburry Publishing Plc., 36 Soho Square, London WID 3QY.ISBN 0 7475 8906 2, 330 pages, full colour, with many facts, and opinions.


De vervolgers

Niets is mensen te gek, behalve non-conformisme
Rypke Zeilmaker
Climategate.nl

Greenpeace Brainwashing Children for the Green Fascist State
.........
Als het aan Greenpeace ligt worden onze kinderen zo opgevoed in "de leer": niet meer als rationeel denkende en democratisch gezinde burgers, maar als milieufascisten voor wie er nog slechts gelovigen en ongelovigen zijn: zie de video.
En wee de kinderen die niet willen meegaan in het man made global warming-evangelie: wat Green Peace betreft gewoon opblazen (zie hun video), U weet wel, zoals in november 2015 in Parijs in het echt gebeurde.............wellicht moet Green peace zijn naam maar eens veranderen in Green terrorism.

En dat is nog niks bij de echte milieufascisten, die de zgn. "Global Warming Deniers" graag willen veroordelen voor oorlogsmisdaden. Christopher Monckton, the Viscount Monckton of Brenchley, heeft een lange lijst opgesteld van mensen die de vrijheid van meningsuiting op dit gebied willen beperken en de "dissidenten" willen straffen.

Onthoofding wordt aanbevolen tegen - de niet eens zo erg sceptische - Matt Ridley en de Britse krant The Guardian schrijft het gewoon op zonder in te grijpen. Ridley heeft een blog en een boekgeschreven: "The rational Optimist; how prosperity evolves".

Er is momenteel een heksenjacht gaande op kritische klimaat-wetenschappers, zoals U kunt lezen in het April 2015 nummer van Greenwatch. heksenjacht in de kleine ijstijd

During the Little Ice Age, experts blamed witches for climate change.
(above, witches are seen conjuring up bad weather).

Source: Greenwatch April 2015

 

Bjørn Lomborg, een Deense statisticus / econoom, die over het algemeen waarschuwt dat we ons geld beter kunnen besteden aan aanpassingen aan klimaat-veranderingen, dan aan (waarschijnlijk vergeefse) pogingen de klimaatveranderingen te voorkomen. Hij (en zijn uitgever Cambridge University Press) werden verketterd vanwege zijn boek The Skeptical Environmentalist. Met name Scientific American "nagelde hem" , in een 11 pagina's lange tirade, "aan het kruis" als een echte ketter, zoals de Kerk vroeger Galileo vervolgde. Zijn pogingen tot verweer werden door het tijdschrift ernstig gefrustreerd. Zie Michael Crichton (2003, pagina 11) voor details.


De ontkenners
Het Engelse begrip "deniers" (NL: ontkenners) is volgens sommigen een vileine term, die impliciet associaties oproept met de gangbare term "holocaust deniers"
Lees hier wat Wikipedia er over schrijft. Ook wat ze schrijft over de psychologie van het "ontkennen". De schrijvers van deze 2 webpagina's zijn duidelijk overtuigde aanhangers van "de theorie van de door de mens veroorzaakte opwarming van de aarde" en achten die theorie voldoende en onomstotelijk wetenschappelijk bewezen, evenals bv. de American Physical Society. Ze menen ook dat hier algemene wetenschappelijke consensus over bestaat. Als je beide webpagina's leest zou je kunnen gaan denken dat "ontkenners" vileine economische motieven hebben of last hebben van een veel voor komend psychologisch overlevingsmechanisme, het ontkennen van een werkelijkheid die te erg is om er mee te kunnen leven. Ik denk dat dit een versleten discussietruc is, die elke eerste jaars psychologiestudent zal herkennen: de discussie niet voeren met wetenschappelijke argumenten, maar proberen die te winnen door de persoon, die het niet met je eens is, als persoon te beschadigen of in een kwaad daglicht te zetten. Even een voorbeeldje uit het "discussie-truc-handboekje" dat mij in 1967 werd uitgereikt als eerste-jaars psychologiestudent: elk weldenkend mens begrijpt dat, zal het met me eens zijn dat, zal inzien dat etc.., implicerend dat iedereen die het niet met je eens is wel een domoor moet zijn. En zo hebben mensen, die liever niet te veel buitenlanders willen toelaten last van "onderbuikgevoelens". Churchill maakte het nog bonter: "Wie op zijn twintigste geen socialist is, heeft geen hart, wie het op zijn veertigste nog is, heeft geen verstand." Alleen mensen die het gedurende zijn levensloop met Churchill eens waren hadden een hart en een verstand.....


De sceptici

De filosoof Thomas Henry Huxley (1825-1895) stelde "The improver of natural knowledge absolutely refuses to acknowledge authority, as such. For him, scepticism is the highest of duties; blind faith the one unpardonable sin". Bron; Hans Labohm citeert uit Science Friction van Arthur Rörsch.

"Opmerkelijk in dit verband is dat men het motto van de ‘Royal Society’ (de Britse Academie van Wetenschappen – in 1660 opgericht als de eerste in de westerse wereld), Nullius in verba, niet meer op de eerste pagina van haar website vindt. Nullius in verba betekent zo veel als ‘Vertrouw niemand slechts op zijn woord.’ Ook wel: ‘Niet zweren op het woord van de meester.’ Daarmee wordt tot uitdrukking gebracht dat men niet moet afgaan op de autoriteit van wetenschappers, ook al hebben zij nog zo veel prestige, maar uiteindelijk op de waarneming en het experiment, die de enige basis vormen om conclusies te kunnen trekken". Bron; Hans Labohm citeert uit Science Friction van Arthur Rörsch.

websites:
- breitbart.com
- Climategate.nl , de meer sceptische partij in het klimaatdebat in Nederland, met o.a. columnisten Hans Labohm, Rypke Zeilmaker en Theo Wolters.
- climate realist
- Climate scepticism : https://cliscep.com/
- de Groene Rekenkamer.
- Klimaatgek.nl heeft een lange lijst met kklimaat-onderwerpen en artikelen daar over.
- De Klimatosoof
- notrickszone.com
- PopularTechnology.net: toont meerdere pagina's waarin meer dan 1350 wetenschappelijke artikelen worden genoemd, die sceptisch zijn t.a.v. de door het IPCC geponeerde stelling dat het zeer waarschijnlijk is dat de aarde opwarmt door menselijke activiteiten. Het bestaan van deze veelheid aan artikelen (ja, alle "peer-reviewed") wordt dikwijls ontkend door mensen als onze voormalige minister van milieuzaken Jacqeline Kramer (uitspraak: "De Wetenschap is er uit") en klimaatalarmist Al Gore. Naast Global Warming Deniers hebben we onder de Klimaatalarmisten dus ook "Deniers": de Ontkenners van Wetenschappers en Wetenschappelijke Artikelen, die sceptisch zijn over de veronderstelde antropogenetische opwarming der aarde.
- onze webpagina over "Climate gate"
- Roosendaal, Simon, legt in een video uit dat het klimaat op aarde wel van heel wat meer (vaak onbegrepen) factoren afhangt dan alleen van het broeikaseffect.
- http://www.klimaatfraude.info/
- Arthur Rörsch, emeritus hoogleraar moleculaire biologie, voormalig lid van de raad van bestuur (1979-1994) van TNO en auteur van Science Friction (Uitg. Elmar, 256 p. met illustr., ISBN 978-90-389-2553-0): hij ergert zich aan het klimaatdebat, dat volgens hem niet open, eerlijk en rationeel wordt gevoerd en waarin autoriteiten als het IPCC van de VN en het KNMI plus groepen als Green Peace elk critisch geluid negeren of belachelijk maken. Hij begint zijn boek met een stelling van Thomas Huxley: "autoriteiten, discipelen en scholen zijn de vloek van de wetenschap". Rörsch hoopt dat de crisis in de wetenschap kan worden opgelost door het altijd maar weer stellen van drie cruciale vragen. Hoe weten we iets ? Waarom geloven we het ? Waar is het bewijs ?
- staat van het klimaat.nl website van Marcel Crok, genoemd naar zijn gelijknamige boek uit 2010 (zie hierna onder Literatuur).

Literatuur:
Crok, Marcel (2010), De staat van het klimaat: een koele blik op een verhit debat, Amsterdam: uitg. Paradigma, 333p. met uitgebreid register en veel voetnoten voor literatuurverwijzingen etc. ISBN: 978-90-499-6040-7; Warm aanbevolen !
Kijk en luister wat Siemon ("dwarse") Roozendaal van dit boek vindt: een "must" voor klimaat-geïnteresseerden.

Monckton of Brenchley, Christopher (2007), 35 Inconvenient Truths: The errors in Al Gore’s movie; zie ook diverse video's waarin hij doorgaans veel feitenmateriaal aandraagt en de vloer aanveegt met klimaat-alarmisme.

PopularTechnology.net: toont meerdere pagina's waarin meer dan 1350 wetenschappelijke artikelen worden genoemd, die sceptisch zijn t.a.v. de door het IPCC geponeerde stelling dat het zeer waarschijnlijk is dat de aarde opwarmt door menselijke activiteiten. Het bestaan van deze veelheid aan artikelen (ja, alle "peer-reviewed") wordt dikwijls ontkend door mensen als onze voormalige minister van milieuzaken Jacqeline Kramer (uitspraak: "De Wetenschap is er uit") en klimaatalarmist Al Gore. Naast Global Warming Deniers hebben we onder de Klimaatalarmisten dus ook "Deniers": de Ontkenners van Wetenschappers en Wetenschappelijke Artikelen, die sceptisch zijn over de veronderstelde antropogenetische opwarming der aarde.

Arthur Rörsch (2016), Science Friction (Uitg. Elmar, 256 p. met illustr., ISBN 978-90-389-2553-0)

The Deniars  

Lawrence Solomon (2008), The Deniers, The World-Renowned Scientists Who Stood Up Against Global Warming Hysteria, Political Persecution and Fraud.


Fully Revised paperback edition (2016 ?):
ISBN-13: 978-0980076370
ISBN-10: 0980076374


Hans Labohm schreef er op climatgate.nl d.d. 15-2-2016 o.a. het volgende over:

"In 2008 publiceerde Lawrence Solomon, een Canadese journalist en anti–nucleaire activist, zijn boek: ‘The Deniers. The world-renowned scientists who stood up against global warming hysteria, political persecution, and fraud’. Het was een verzameling en uitwerking met literatuurverwijzingen van zijn eerdere columns in de Canadese ‘National Post’, waarin hij aandacht schonk aan prominente wetenschappers die zich hadden uitgesproken tegen de AGW–hypothese (AGW = ‘Anthropogenic Global Warming’) en de daaruit voortvloeiende klimaathysterie................................................................
............................ Tot zijn grote verbazing vond hij daarbij een aantal vooraanstaande wetenschappers, die de juistheid van de conclusies vervat in de rapporten van het VN-klimaatpanel en de mediaberichtgeving daarover, betwistten. En hij begon daarover een serie columns te schrijven voor de Canadese ‘National Post’, getiteld: ‘The Deniers’. Deze mondden uiteindelijk uit in het eerdergenoemde boek".

Zie wat Wikipedia d.d. 15-2-2016 over dit boek schrijft.

 


Over de twijfel:
Confucius: Twijfel is de waakhond van het inzicht – René Descartes: Twijfel is het begin van wijsheid – Philip James Bailey: Waar twijfel is, is waarheid: het is haar schaduw – Bertrand Russell: De moeilijkheid met de wereld is dat de dommen zelfverzekerd zijn en de verstandigen met twijfel vervuld – Goethe: Hoe meer kennis hoe meer twijfel – André Gide: Geloof degenen die de waarheid zoeken, twijfel aan degenen die haar hebben gevonden.
Bron: climategate.nl d.d. 25-6-2013

Gradaties in twijfel over de Antropogenic Global Warming (AGW) hypothese dat de aarde verontrustend opwarmt, voornamelijk als gevolg van menselijke produktie van CO2.

Matt Ridley citeert Marlo Lewis die een lijstje maakte van wat hij noemt "lukewarm sceptics", lauwe sceptici.
Ridley onderschrijft elk van de volgende opinies in meer of mindere mate:

- Thinks anthropogenic climate change is real but  very far from being a planetary emergency

- Takes due notice of the increasing divergence between climate model predictions and observations and the  growing body of scientific literature challenging IPCC climate sensitivity estimates.

- Regards the usual pastiche of remedies — carbon taxes, cap-and-trade, renewable energy quota, CO2 performance standards – as either an  expensive exercise in futility or a  ‘cure’ worse than the alleged disease (depending how aggressively those policies are implemented).

- Is impressed by — and thankful for — the immense albeit usually unsung benefits of the CO2 fertilization effect on  global agriculture and  green things generally.

- Recognizes that poverty remains the world’s leading cause of  preventable illness and  premature death.

- Understands that plentiful, affordable, scalable energy (most of which comes from  CO2-emitting fossil fuels) is essential to poverty eradication and progress towards a  healthier, safer, more prosperous world."


Wetenschappers pro "opwarming van de aarde"
dr. Phil Jones, vroeger hoofd van de CRU (Climate Research Unit), de afdeling klimaatverandering van de universiteit van East Anglia (UK) was lange tijd overtuigd dat de aarde momenteel warmer is dan bv. in de warme middeleeuwen, toen althans Europa een warme periode doormaakte. Na het "climategate schandaal" is Jones opeens niet meer zo zeker van zijn zaak: weg consensus.

Prof. Michael Mann, roemrucht auteur van de zgn. Hockeystick temperatuurgrafiek. Distinguished Professor of Meteorology aan Penn State University (USA). trok zich in mei 2017 definitief terug uit de wetenschap, naar zijn zeggen murw geslagen door de veelheid aan kritiek en processen die hij te verduren kreeg n.a.v. zijn werk. Zie het commentaar in The New York Times van 7 mei 2016.


wetenschappers contra "door mensen veroorzaakte opwarming"

PopularTechnology.net: toont meerdere pagina's waarin ruim 1350 wetenschappelijke artikelen worden genoemd, die sceptisch zijn t.a.v. de door het IPCC geponeerde stelling dat het zeer waarschijnlijk is dat de aarde verontrustend opwarmt door menselijke activiteiten. Het bestaan van deze veelheid aan artikelen (ja, alle "peer-reviewed") wordt dikwijls ontkend door mensen als onze voormalige minister van milieuzaken Jacqeline Kramer (uitspraak: "De Wetenschap is er uit") en klimaatalarmist Al Gore. Naast Global Warming Deniers hebben we onder de Klimaatalarmisten dus ook "Deniers": de Ontkenners van Wetenschappers en Wetenschappelijke Artikelen, die sceptisch zijn over de veronderstelde antropogenetische opwarming der aarde.

Russische wetenschappers blijven verdeeld over de oorzaken van de klimaatverandering en er is waarschijnlijk meer scepsis dan elders in de wereld over het aandeel dat broeikasgassen hebben in de opwarming. Sommige onderzoekers houden vast aan de theorie dat het klimaat onderhevig is aan cyclische fluctuaties. De huidige opwarming doet de Russen denken aan de jaren twintig en dertig, toen de temperaturen in het poolgebied eveneens stegen en de noordelijke doorvaarroute bijna geheel bevaarbaar werd. Een enkeling zegt in plaats van verdere opwarming juist een koudeperiode te verwachten en wijst op een recente toename van poolijs, op weer aangroeiende gletsjers in het Altaj-gebergte en op de migratiepatronen van arctische vissoorten. We weten gewoon nog niet genoeg, betoogt wetenschapper Ivan Frolov al jaren. Hij is directeur van het gezaghebbende Petersburgse indtituut voor de studie van de Noord- en Zuidpool: "waarschijnlijk spelen zowel CO2 als natuurlijke oorzaken een rol bij de stijging van de temperatuur. We beschikken nog over onvoldoende gegevens om de mechanismen van die klimaat-fluctuaties te kunnen begrijpen". De omvang van het zee-ijs in het Noordpoolgebied is de afgelopen jaren in snel tempo afgenomen tot een absoluut minimum in 2012. Frolov en zijn collegae, auteurs van een monografie over de invloed van klimaatverandering op het poolijs gedurende een eeuw van metingen, denken dat de situatie in het Poolgebied geleidelijk zal terugkeren tot wat men in het instituut "de norm" noemt. Maar misschien ook niet. Alles zal afhangen van hoezeer de temperatuur zal stijgen. Dat de noordelijke vaarroute richting het verre oosten binnen afzienbare tijd het grootste deel van het jaar ijsvrij zal zijn zien zij niet gebeuren. Maar dat beperking van de uitstoot in het algemeen hoe dan ook zinvol is, ook daarover heerst geen twijfel.
(bron: FD, 17-11-2015, p. 9. door Geert Groot Koerkamp).


wetenschappers die "de dienst uitmaken"


Wetenschappers die "buiten worden gesloten"

Wat Nederland betreft hoop ik dat Hein Haak (hoofd Klimaat van het KNMI) wat minder repressief is t.o.v. anders denkende collega-weerdeskundigen dan Heidi Cullen, een "vooraanstaand klimaatdeskundige" van het weer-kanaal in de USA. Zij vindt dat collega's, die openlijk twijfelen aan de stelling dat global warming door menselijke activiteiten wordt veroorzaakt, uit hun beroep moeten worden gezet.

Het kan ook "subtieler".

Wetenschappers zijn afhankelijk van onderzoeksfondsen en -gelden. Als de wetenschappers "aan de macht" aan de subsidieknoppen mogen draaien heb je kans dat wetenschappers die niet geloven in de "AGW-hypothese" buiten de subsidieboot vallen.

Het gaat natuurlijk niet zoals in de middeleeuwen, maar je kunt heel wel je onderzoeksgelden of je baan kwijt raken, als scepticus of "ontkenner".

 

klik op cartoonvoor vergroting ----------------->>

  wetenschappers op de pijnbank

wetenschappers die "zich boos terugtrekken" uit wetenschappelijke organisaties,
zoals bv. Nobelprijswinnaar natuurkunde 1973, Dr. Ivar Giaever en voor hem Hal Lewis, die zich terugtrokken uit de American Physical Society (APS) vanwege het feit dat deze beroepsvereniging global warming tot kanonieke waarheid heeft verklaard. Giaever vraagt zich tevens af: "How can you measure the average temperature of the whole earth for a whole year?".

Dit geldt ook voor de vooraanstaande klimaatwetenschapper Judith Curry, die in 2016 haar baan als hoogleraar opzegde vanwege te grote druk van klimaat-alarmisten op haar werk.

Judith Curry met citaat over klimaatvariabiliteit


Is klimaatwetenschap een pseudowetenschap ?

 

Giaever, Dr. Ivar (Nobelprijswinnaar natuurkunde 1973)

Giaever is in 2011met een publiek statement teruggetreden uit de American Physical Society (APS) vanwege het feit dat deze beroepsvereniging global warming tot kanonieke waarheid heeft verklaard: climaatwetenschap verwordt daarmee tot religie.

Zijn terugtreedbrief bevat onder meer de vraag: " how can you measure the average temperature of the whole earth for a whole year?" Volgens hem kan dat helemaal niet en zijn alle gebruikte grafieken derhalve volstrekt zinloos.

 

 

Beluister en bekijk de toespraak van Ivar Giaever op de 62e bijeenkomst van Nobel Laureaten in Lindau, 2013.

Zijn conclusie: klimaatwetenschap is een pseudowetenschap.

Wikipedia, d.d. 21-11-2015, stelt echter dat juist de ontkenners van "door mensen veroorzaakte opwarming van de aarde" zich schuldig maken aan pseudowetenschap.

Maar ik denk dat je bv. Marcel Crok niet kunt beschuldigen van pseudo-wetenschappelijke journalistiek over klimaat-onderzoek.

Hij schreef 6-12-2015 in De Volkskrant: Het International Panel on Climate Change - IPCC heeft een soort virtuele werkelijkheid gecreëerd, een parallel universum, waar de onderhandelaars zich helemaal in thuis lijken te voelen, maar dat steeds verder van de werkelijkheid af komt te staan.

We zijn beland in een zeer kostbare versie van het sprookje ‘de nieuwe kleren van de keizer’.

De Deense econoom Bjørn Lomborg schat dat de kosten van maatregelen die in Parijs worden besproken wereldwijd 1.000 tot 2.000 miljard dollar per jaar zullen bedragen.

Zelfs als je de modellen van het IPCC accepteert, geeft dat een vermindering van de opwarming in 2100 van slechts 0,17 graden. En die kosten maken we ter bestrijding van een zwaar overschat toekomstig probleem.

  kleren van de keizer

Wat betreft het klimaat kunt u dus rustig gaan slapen. Waar u zich wel zorgen over dient te maken, is de politisering van de wetenschap en het irrationele klimaatbeleid dat daarvan het gevolg is.

Marcel Crok is wetenschapsjournalist
In februari 2005 publiceerde Crok in NWT een groot en kritisch verhaal over de hockeystickgrafiek (zie ook de Engelse versie).
In 2010 verscheen zijn eerste boek: De staat van het klimaat: een koele blik op een verhit debat, Amsterdam: uitg. Paradigma, 333p. met uitgebreid register en veel voetnoten voor literatuurverwijzingen etc. ISBN: 978-90-499-6040-7; Warm aanbevolen !
Begin 2016 verschijnt zijn tweede boek Hoezo 5 voor 12? Een klein voorproefje n.a.v. de klimaat-conferentie in Parijs, eind 2015, leest U hier.


Klimaatmodellen

climate control knobs  

Kritiek op de voorspellende waarde van klimaatmodellen / Wankele basis klimaatbeleid blijkt uit promotieonderzoek

Aan de Vrije Universiteit Amsterdam werd op 8-1-2015 een controversieel proefschrift verdedigd (Bakker, A., The robustness of the climate modelling paradigm, Proefschrift Vrije Universiteit Amsterdam (2015), 200 blz..)

Klimaatmodellen geven een weinig betrouwbaar beeld van de werkelijkheid, volgens promovendus Alexander Bakker. Dat de modellen steeds meer details van het klimaat meenemen in hun berekeningen doet daar niks aan af. Complexe modellen zijn niet per definitie beter dan simpele, denkt Bakker.

De stelling die Bakker inneemt is omstreden, al was het maar omdat het internationale klimaatpanel het IPCC zijn toekomstscenario’s voor een groot deel op klimaatmodellen baseert.

Eerst even een inleiding, die ik haal uit een artikel van Hugo Matthijssen op Climategate.nl van 8-2-2016:

Het klimaat en voornamelijk de temperatuurontwikkeling wereldwijd is van veel zaken afhankelijk waaronder CO2 maar ook van de oscillatie van de oceanen, de rol die oceaanstromingen spelen bij de warmteverdeling over de aarde, de werking van waterdamp, overheersende bewolking, aerosolen en zelfs grondgebruik zoals het verdwijnen van bossen en het uitgroeien van het stedelijk gebied etc. Het is dan ook een enorm ingewikkelde materie met veel elkaar beïnvloedende variabelen.

Om het klimaat, en dan met name de rol die CO2 daarin vervult, te kunnen bestuderen is het IPCC uitgegaan van vereenvoudigde modellen van deze werkelijkheid door aspecten waarvan ze denken dat de invloed minimaal is weg te laten. Vervolgens zijn die rekenmodellen vertaald in een of meer computermodellen waarmee men trachtte de toekomstige ontwikkelingen waaronder de mondiale temperatuurontwikkeling te voorspellen. Deze voorspellingen bleken er vaak naast te zitten. Ook een aantal aspecten zoals de stagnatie in de opwarming de afgelopen 18 jaar heeft men niet kunnen voorzien.

Wat je wel waarneemt nu is dat men de missers, met name zaken die in de praktijk anders bleken, of negeerde of met nieuwe modelberekeningen trachten te verklaren.

Een goed voorbeeld is het onderzoek van het KNMI naar de verdwenen warmte. Op grond van de modellen ging men er van uit dat er sprake moest zijn van opwarming zowel in de oceanen als in de atmosfeer en wat bleek: de opwarming stagneerde. Er werd weer een supercomputer van stal gehaald om dit te verklaren. Dat werd gedaan door er van uit te gaan dat de warmte er wel geweest moest zijn en op basis van deze vooronderstelling werden nieuwe modellen opgezet. En modelmatig is men op zoek gegaan naar de verdwenen warmte.

De conclusie na veel rekenen was dat een deel van de warmte extra kon zijn uitgestraald naar de ruimte en een deel verdwenen zou kunnen zijn naar de diepere lagen van de oceaan. De link (helaas gebroken) geeft het onderzoek goed weer en wat zien we, men gaat modelmatig verklaren wat de oorzaak zou kunnen zijn dat de praktijkgegevens niet overeenstemmen met de eerdere voorspellingen.

Vervolgens gaat het KNMI nog een stap verder door te verklaren dat ze de verdwenen warmte gevonden hebben en brengen dat breeduit in het nieuws terwijl het echt niet meer is dan het resultaat van modelberekeningen. Kijk maar eens naar dit bericht van het KNMI.

Als je verder leest kom je het volgende in dit bericht tegen: ‘Voor hun onderzoek ‘Op zoek naar de ‘verdwenen warmte’ in de bovenlaag van de oceaan’ hebben KNMI-klimaatwetenschappers Caroline Katsman en Geert Jan van Oldenborgh gebruik gemaakt van berekeningen met een state-of-the-art klimaatmodel in het ESSENCE–project. De beschikbare tijdreeksen van de temperatuurmetingen van de oceanen zijn namelijk te kort en de gegevens te onzeker.’

Het bovenstaande is een duidelijk voorbeeld hoe het klimaatonderzoek nu werkt namelijk voornamelijk op basis van simulatiemodellen waarmee de praktijk steeds weer wordt vertaald in nieuwe modelberekeningen. Zo komt de klimaatonderzoeker dan weer met ‘bewijzen’ dat de voorgaande berekeningen wel juist moeten zijn en vervolgens worden deze resultaten gepresenteerd niet als resultaat van een modelberekening maar als in de praktijk gevonden bewijs.

Tot zover de inleiding van Hugo Matthijssen.

Extra promotie-onderzoek om de problemen en valkuilen van klimaatmodelstudies uit te pluizen.
(onderstaande teksten zijn vooral ontleend aan het artikel van Marlies ter Voorde op kennislink.nl d.d. 8-1-2015).

In de eerste fase van zijn onderzoek bekeek Bakker hoe resultaten van klimaatmodellen vertaald konden worden naar relevante informatie voor bedrijven. Wordt de wind in Nederland straks minder gunstig voor energiewinning met windmolens? Gaat de opbrengst van de landbouw in Europa voor- of achteruit? “Nadat ik hier vier peer-reviewed artikelen over had gepubliceerd, stelde ik vast dat ik zelf niet meer in de achterliggende aannames geloofde”, schrijft Bakker in een ongebruikelijk voorwoord bij zijn proefschrift. Hij besloot daarop een extra jaar aan zijn onderzoek toe te voegen, om de problemen en valkuilen van klimaatmodelstudies uit te pluizen. Bakker voerde zijn onderzoek uit bij het Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut (KNMI).

Gebrek aan bewijs
“Er valt niks te toetsen”, vat Bakker het grootste probleem van de klimaatmodellen samen. Wetenschappers kunnen de vergelijkingen die de stromingen beschrijven van de atmosfeer en de oceanen aan elkaar koppelen. Ze kunnen bestuderen hoe die stromingen veranderen onder invloed van temperatuurschommelingen en ook de invloed van wolken, sneeuw, en luchtvervuiling meenemen in de berekeningen. Maar onderzoekers kunnen nooit controleren of de resultaten de toekomst goed voorspellen, om de simpele reden dat die toekomst nog voor ons ligt.

Wel is het mogelijk om te kijken of de modellen het klimaat uit het verleden kunnen nabootsen. “Maar we hebben bijna geen verleden”, zegt Bakker. De periode waar metingen van zijn is zo kort, en de metingen zelf zijn zo schaars, dat ook de reconstructie van het paleoklimaat voornamelijk een kwestie van interpreteren is.

Er zijn dus te weinig gegevens uit het verleden beschikbaar om de modellen goed te toetsen en af te stellen.

Uiteindelijk leidt dit, meestal onbewust, tot modellen die vertellen wat de wetenschapper zelf al dacht, stelt Bakker. Als er iets uit het model komt dat tegen de intuïtie van de onderzoeker ingaat, zal deze het model immers vaak bijstellen of verwerpen. “En wat we uiteindelijk te zien krijgen is het eindresultaat. Hoe en waarom het model getuned is, wordt nauwelijks gedocumenteerd.” Hij waarschuwt voor het GIGO–principe: modellen worden vaak onbewust zo geconstrueerd of aangepast dat ze aan verwachtingen voldoen: je krijgt eruit wat je erin stopt, en dus, Garbage In = Garbage Out.’

Als nawoord schreef Hugo Matthijssen:

Wat is de waarde van dit promotieonderzoek voor de toekomst? Ten eerste is het gehele klimaatverhaal en de alarmerende voorspellingen van het IPCC gebaseerd op klimaatmodellen. Dan zijn ze al jaren bezig om de uitkomsten af te stemmen op de werkelijkheid, wat niet echt goed lukt.

De stagnatie van de opwarming de afgelopen jaren is nooit goed zichtbaar in hun samenvattingen naar voren gekomen en men heeft deze stagnatie lange tijd ontkend en daarna alleen in bedekte termen naar buiten gebracht. Als laatste kwam het IPCC weer met een verklaring voor de hiatus op basis van modelberekeningen. Hun laatste boodschap was dat de verdwenen warmte terug te vinden moet zijn in de diepere lagen van de oceanen. En dat die over langere tijd (30 jaar) wel weer naar boven kan komen. Zo hou je een niet bewezen theorie in de lucht .............

Bronnen:
- Bakker, A., The robustness of the climate modelling paradigm, Proefschrift Vrije Universiteit Amsterdam (2015), 200 blz.
- Marlies ter Voorde op kennislink.nl d.d. 8-1-2015: Kritiek op voorspellende waarde van klimaatmodellen
- Hugo Matthijssen, climatagate.nl d.d. 8-2-2016: Wankele basis klimaatbeleid blijkt uit promotieonderzoek
- Arthur Rörsch (2016), Science Friction (Uitg. Elmar, 256 p. met illustr., ISBN 978-90-389-2553-0)


Nog veel te onderzoeken voor betrouwbaar klimaatmodel
door Fred de Koning, em. hoogleraar bestuurlijke informatieverzorging in het Financieel Dagblad (FD) van 9-3-2017
(onderstrepingen van de redactie van milieuzaken)

In het FD van 25 februari maakt Guus Berkhout zich terecht zorgen over de eenzijdigheid van het klimaatdebat. Het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) duldt weinig of geen tegenspraak, in strijd met de goede wetenschappelijke traditie dat uitspraken van onderzoekers slechts als hypothesen beschouwd worden. Andere onderzoekers zijn genoodzaakt deze uitspraken kritisch te onderzoeken en waar mogelijk te vervangen door betere verklaringen van de werkelijkheid. Voor een jonge wetenschap als de klimatologie is het desastreus om deze regels, van wetenschapsfilosoof Karl Popper, niet over te nemen.
De stelling dat CO2 de boosdoener is wordt onderbouwd met een correlatie tussen de gemeten temperatuur op aarde en de concentratie CO2 in de atmosfeer. Een correlatie is echter nog geen causaal verband. Wat is oorzaak en wat is gevolg? Uit onderzoek naar ijskernen op Antarctica is de conclusie te trekken dat de stijging van de concentratie CO2 achter loopt op de temperatuurstijging.
Er zijn andere factoren die de gemeten opwarming kunnen verklaren. Wellicht zijn wij nog herstellende van de kleine ijstijd uit 17e eeuw of zijn er kosmische invloeden. Wellicht zijn er andere broeikasgassen die een rol spelen bij de opwarming, bijvoorbeeld waterdamp, al dan niet in de vorm van ijskristallen.
Kortom, er is nog veel te onderzoeken, voordat wij echt goed zicht krijgen op het hoe en waarom van de gesignaleerde temperatuurstijgingen in de laatste decennia. De basis om uiterst kostbare maatregelen te nemen, zoals het vol zetten van de Noordzee met windmolens, lijkt daarvoor veel te fragiel. Bovendien wordt door alle aandacht voor de ‘War on CO2’, zoals Berkhout de benadering door het IPCC noemt, veel minder aandacht besteed aan andere milieuproblemen, zoals (ultra)fijnstof, roet en stikstofdioxide.

fijnstof en ultra fijnstof
Hein de Kort (in het FD) : klik op de cartoon voor een vergroting en hier voor zijn website.


Als er de laatste 50 jaar al ooit consenus over klimaatontwikkeling zou zijn geweest, dan toch wel op een wispelturige manier.........

klimaatvoorspellingen lijken niet op consensus

klik op cartoon voor vergroting


U bent hier: inhoudsopgave - consensus over klimaatkwesties
Google
 
Web www.hugovandermolen.nl

Deze website is een activiteit van Van der Molen Financial Services, Copyright 2007 e.v.

Mail ons uw commentaar, aanvullingenen en correcties !